Corbins 'Vertel me geen geheimen' grijpt je bij de keel en laat je niet meer los

Het gelukkige gezinsleven van Grace in een Schotse kustplaats wordt in gevaar gebracht doordat een oude schoolvriendin, Orla, opduikt. Orla dreigt te onthullen dat Grace er verantwoordelijk voor was dat de de achtjarige Rose verdronk. Daarmee kan zij onthullen dat Grace trouwde met de vader van Rose. Paul, niet uit liefde, maar uit schuldgevoel. Uit vrees dat haar huwelijk op de klippen loopt en haar dochters te verliezen, proberen Grace en Euan, haar vriendje uit haar kinderjaren en soulmate, haar daarvan te weerhouden. Maar dan worden Euan en Grace verliefd op elkaar....

De lezer wordt in het verhaal getrokken

Het is licht geschreven, onvoorspelbaar, met interessante personages en in een verkwikkende Schotse setting aan zee. En Orla, Grace's Nemisis, is een absoluut boeiend personage, waarbij je, iedere keer dat ze in het boek aan bod komt, een rilling over je rug voelt gaan. Ondanks het trage begin, is dit een interessant verhaal over pubergeheimen die het leven van volwassenen hebben beïnvloed. Het is helemaal in de tegenwoordige tijd geschreven, vanuit het gezichtspunt van Grace, en het speelt zich grotendeels af in een klein Schots dorpje. De roman heeft een smalle focus, en de lezer wordt op sypmathieke wijze in het leven van Grace getrokken.

Upmarket roman om over na te denken

De setting van het gezin en het dorp is aantrekkelijk en geloofwaardig en, alhoewel er minimale actie is, loopt de spanning in het tweede deel op en de ontknoping verrast en is bevredigend. Dit is een tamelijk upmarket roman om over na te denken, waarin centraal staat hoe het gezin alle problemen te boven komt, in het bijzonder die van pubers, en als zodanig makkelijk om je in in te leven. De prestatie van dit boek is dat je de liefde die Grace voelt voor Euan gaat begrijpen, terwijl je ook gelooft in haar toewijding voor Paul. De affaire, de spanningen en jaloezie tussen de twee oude vrienden, de complicaties van het gezinsleven – al deze dingen maken dat het meer een boek voor vrouwen is.

Nicci French

Alhoewel het op vele manieren doet denken aan een Nicci French – eerste persoon, verteld in de tegenwoordige tijd, de heldin die tegen krachten vecht die ze niet kan beheersen – voelt dit minder claustrofobisch. Ik denk dat dit komt omdat Grace geconcentreerd blijft, zich bewust van de gevolgen van haar handelingen, en ze neemt aan het einde de juiste beslissingen. Haar zwakke punt is haar overspel, maar je voelt altijd sympathie voor haar.